Menu


Sander van der Kloot

Interview met Sander
Onlangs kreeg onze drummer Sander van der Kloot de unieke kans om deel uit te maken van Il Novecento. Ja ja, u leest het goed. Sander mocht meespelen met het enige echte orkest van de Nicht of the Proms. Zijn eerste concert stond gepland in Polen en een week later was Zweden aan de beurt. Dit was meteen ook de reden waarom Sander niet op ons eigen lenteconcert aanwezig kon zijn. Maar wie zou hem dat kwalijk kunnen nemen!
Hoe komt het eigenlijk dat jij mee mocht spelen op de Night of the Proms?
Iedereen die al weleens naar de Nicht of the Proms geweest is, kent zonder twijfel de 2 knotsgekke slagwerkers die het publiek tussen de hoofdacts door entertainen. Ik heb het hier natuurlijk over Patrick De Smet en Carlo Willems. Zij spelen allebei al vanaf de allereerste Proms-concerten mee. Het toeval wil dat Carlo Willems mijn leraar slagwerk aan het conservatorium is. Carlo zelf is sinds kort gestopt met de Proms en hij heeft mij als zijn vervanging voorgesteld. Ik vind het een grote eer dat hij uit al zijn leerlingen voor mij koos, als 21-jarig studentje. Het grappige is dat in het begin alles via facebook werd afgehandeld. Iemand van de orkestdirectie van Il Novecento had mij opgebeld, maar omdat ik toen net onder de douche stond kon ik natuurlijk niet opnemen. In mijn voicemail hoorde ik later dat ik maar eens op mijn facebook moest gaan kijken. Ik kan u verzekeren, ik heb dat berichtje toen toch wel een paar keer moeten lezen vooraleer het echt goed doordrong.
Per mail kreeg ik dan een paar weken voor het eerste concert de muziek toegestuurd. Ineens zag ik daar 'flight of the bumblebee' tussenzitten. Dat was wel even slikken, want ik wist dat het een solowerk was. Dit had ik niet verwacht! Eigenlijk waren we op de beide concerten met 3 slagwerkers: Patrick De Smet, ikzelf en Mathias, een beroepsslagwerker. Patrick had ons gevraagd om allebei het solostuk van 'flight of the bumblebee' in te studeren. Dit was echt wel nodig, want het stuk moet volledig van buiten gespeeld worden op het concert. Pas de dag van de eerste repetitie (dat is dus 1 dag voor het concert) werd beslist dat ik het stuk mocht spelen. Dan heb ik voor de repetitie het stuk één keer met Patrick doorgenomen om af te spreken wie welke gekke bekken op welk moment ging trekken .
Iets later was het dan voor echt: de eerste echte repetitie met Il Novecento. Na afloop van die repetitie bleek dat de grote baas van het sportpaleis daar ook aanwezig was. Hij kwam zelfs na afloop uit de zaal naar het podium om me te feliciteren. Hij vond het niet evident om Carlo, die toch al jaren ervaring had, op zo'n manier te vervangen. Het deed deugd om zo iemand te horen zeggen dat je goed bezig bent. Het gaf me meteen het vertrouwen dat ik nodig had voor de komende concerten.
Wat heb je precies gedaan tijdens de optredens voor de Night of the Proms?
De eerste reis ging naar Lódz in Polen. Aangezien we pas 's avonds aankwamen, zijn we direct naar het hotel gegaan. De volgende dag stond al gelijk de eerste repetitie gepland, ineens in de zaal zelf. We hebben toen de hele namiddag samen geoefend. Het was toch wel even wennen aan die enorm grote zaal. Ook de volgende dag werd er nog stevig gerepeteerd na de middag. Er is toen zelfs nog nieuwe muziek bijgekomen. We hebben dat één keer doorgespeeld en het was in orde. Dat moest ook wel, want diezelfde avond zou het concert al plaatsvinden! Tijdens deze laatste repetitie was ook de lichtshow en de camera er al bij. Gelukkig maar, want anders was het bijna fout gelopen op het podium! Tijdens het inoefenen van mijn solostuk 'Flight of the Bumblebee' moest ik op een gegeven moment rond de marimba lopen. (dit is een muziekinstrument dat een beetje op een grote xylofoon lijkt) De cameraman zat te dichtbij zodat ik op een gegeven moment niet anders kon dat over hem heen te springen. Er zijn geen ongelukken gebeurd, maar ik was toch blij dat hij tijdens het concert zelf ver genoeg zat zodat ik het stuk kon afwerken zonder acrobatentoeren!
Diezelfde avond ging dan het eigenlijke concert van start. Voor mij was dit pure luxe, want alles staat klaar en je moet gewoon op je plaats gaan staan en spelen. Meestal is dat wel anders en moet je als slagwerker altijd heel veel materiaal over en weer sleuren. Het was ook wel even wennen aan alle microfoons die tijdens het concert overal op het podium verspreid stonden. Het was immers heel belangrijk om tijdens het concert op elk moment dezelfde microfoon te gebruiken als tijdens de repetities, want anders zou de balans niet meer juist zitten en zouden sommige passages te luid of te zacht klinken. Gelukkig is alles goed verlopen en kon ik moe maar tevreden terug naar huis reizen.
Een week later was ik alweer op pad, dit keer naar de Friends Arena in Stockholm, Zweden. In Polen hadden we niet echt heel veel tijd om te repeteren, maar in Zweden moest alles nog sneller gaan. Er waren andere lokale artiesten en ook enkele nieuwe stukjes. Na aankomst was er al direct een repetitie van ongeveer 2 uur voorzien. Die werd vooral gebruikt om de nieuwe stukken eens door te spelen. Dezelfde avond was het al concert en de volgende dag was ik alweer thuis. Ik ben dus letterlijk EVEN over en weer gevlogen naar Zweden om een concertje te spelen. Het tempo en het niveau in het Proms orkest ligt wel heel hoog, maar ik ben blij dat ik er deel van mocht uitmaken.
Hoe voelde het om voor zo'n talrijk publiek te mogen spelen?
Eigenlijk maakt dat niet zoveel verschil. Ik dacht dat ik veel zenuwachtiger ging zijn, maar dat viel heel goed mee. Omdat er maar heel weinig repetities waren, was ik heel gefocust omdat ik het goed wilde doen. Ik had gewoon geen tijd om zenuwachtig te zijn. Voor de solo had ik wel een beetje zenuwen, maar vooral aan het begin van de eerste repetitie omdat ik me toen direct moest bewijzen. Dat stuk was immers het 2de werk dat we oefenden! Toen dat goed ging en ik zo'n prachtige complimenten kreeg na afloop waren de zenuwen weg. Je zit op dat moment in je rol en je weet dat je het kan. Ik heb gemerkt dat je daar dan niet meer teveel over moet nadenken en gewoon spelen. Dat ik deze solo mocht spelen op de Nicht of the Proms was voor mij een echt hoogtepunt in mijn leven.
Het was een super ervaring om voor zo'n groot publiek te spelen, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik ook niet graag voor een kleiner publiek speel. Ik geniet elk jaar weer om op de lenteconcerten van de Heidebloem voor jullie te spelen.
Wat was voor jou het meest speciale moment?
Wanneer we op het concert 'Music' van John Miles speelden. Dat is voor mij toch wel hét nummer van de Proms en het was fantastisch om daar deel van uit te maken. Ik had dat nummer al vaker gespeeld, ook met de Heidebloem of één van de andere verenigingen waarin ik speel, maar natuurlijk nog nooit met de échte John Miles op de Night of the Proms!
Vond je het niet spijtig om de eerste opvoering van je eigen werk 'Brazil 2014' te moeten missen?
Ergens wel natuurlijk, maar het thuisfront heeft de opvoering voor mij opgenomen zodat ik het toch niet helemaal heb moeten missen.
Waar vond je de inspiratie voor 'Brazil 2014'?
Die vond ik natuurlijk bij het WK voetbal van 2014 in Brazilië. Ik ben toen vaak in Antwerpen op het groot scherm gaan kijken naar de matchen, en toen zongen en speelden ze heel vaak alle liedjes die in mijn medley voorkomen.
Wat was de grootste uitdaging bij het componeren en bewerken van dit muziekstuk?
De grootste uitdaging was toch wel de grote bezetting van onze fanfare. Bij ons spelen heel veel verschillende instrumenten die elk hun eigenheid en hun grenzen hebben. Bij het componeren moet je dan natuurlijk ook rekening houden met die eigenheid van elk instrument.
Het was ook een uitdaging om telkens het juiste karakter in elk liedje te brengen en er tegelijkertijd voor te zorgen dat alles toch een mooi geheel vormt.
Heb je al veel positieve reacties gekregen op je werk?
Ja, ik heb van veel mensen gehoord dat ze mijn werk één van de leukste van het concert vonden. Van het publiek kreeg ik de reactie dat ze het leuk vonden om naar te luisteren, en veel van de muzikanten kwamen me vertellen dat ze het leuk vonden om te spelen. Dat is voor mij uiteindelijk het allerbelangrijkste: dat de mensen van mijn muziek hebben genoten. Die positieve reacties deden me enorm veel deugd.
 

Archief > Sander van der Kloot


Muziekvereniging De Heidebloem

Secretariaat:
Steenovenstraat 59
2910 ESSEN-WILDERT
Tel: 03/667 49 96

Zoeken

U kan ook rechtstreeks zoeken naar een bepaald onderwerp. Vul hieronder uw zoekopdracht in: