Menu


Muziekwedstrijd 2015

Terugblik op De muziekwedstrijd van de provincie Antwerpen
Het was in oktober vijf jaar geleden dat onze vereniging nog had deelgenomen aan een muziekwedstrijd. Normaal zit er slechts vier jaar tussen (na een deelname heb je vier jaar recht op provinciale subsidies, die in hoogte afhankelijk zijn naar gelang de muzikale prestaties van de vereniging), maar het recente verleden van de Heidebloem had wat te lijden onder enige turbulentie, vandaar. Twee dirigentenwissels binnen de twee jaar, na een stabiele periode van meer dan dertig jaar onder dezelfde muzikale leiding, dat is geen cadeau voor een muziekvereniging. Wordt er bij een voetbalploeg een nieuwe trainer aangetrokken, dan is dat vaak met het oog op een positief resultaat dat op korte termijn gerealiseerd moet worden. In muzikale middens komt die opwaartse boost doorgaans pas na enkele jaren. Maar precies omdat die resultaten van een dirigentenwissel wel eens enkele jaren op zich laten wachten, kan het in plaats van een positieve opkikker even zo goed omslaan in een neerwaartse spiraal.
Toen onze vereniging vier jaar geleden onder dirigent Bernd Van Echelpoel kwam te staan, wees aanvankelijk niets er op dat het voor zo’n korte termijn zou zijn. Dat na nauwelijks twee jaar de Heidebloem ter plaatse leek te watertrappelen, kon de dirigent niet eens aangewreven worden. Hij had gewoon door zijn professionele werkzaamheden niet de gelegenheid om voldoende tijd te spenderen aan onze vereniging. Onze vereniging moet het niet in de eerste plaats hebben van het pure talent, met uitzondering van enkele speerpunten binnen de groep, maar vooral van werkkracht en onvoorwaardelijke inzet. Kan de dirigent zich maandenlang niet vrij maken om zich volledig over te geven aan de leiding van onze vereniging, dan is het oppassen of dat ter plaatse watertrappelen wordt ter plekke rondploeteren in een brij chocomousse.
Dus moest er onverwacht snel opnieuw van dirigent gewisseld worden en werd Chantal Van Hout het bad mee ingetrokken. Voorspelbaar, want zij had inmiddels een groot aantal van de afwezigheden van Bernd Van Echelpoel ingevuld, hoewel ze van opleiding geen dirigente is. Maar ondanks dat ze tot dan een “muzikant onder de muzikanten” was geweest, bleek het orkest haar best te waarderen als leidinggevende. Na wat brainstormen en het maken van correcte afspraken werd met Chantal Van Hout als eerste vrouwelijke dirigent van de Heidebloem ooit, een doorstart gemaakt.
Haar vader, Willem Van Hout, had drie decennia lang gewerkt om de muziekvereniging van helemaal niets, via respectievelijk derde-, tweede- en eerste afdeling naar de afdeling “Uitmuntendheid” te loodsen. In 2010 had hij die kroon op het werk kunnen zetten. Het spreekt voor zich dat het voor zijn dochter een droom was om er voor te zorgen dat dit na vijf jaar geen vergane glorie zou blijken te zijn. Wel was er bij de muzikanten en de dirigente realiteitszin genoeg om te beseffen dat dit geen sinecure zou zijn, na de turbulente jaren die de vereniging achter de kiezen had. Niet alleen de twee dirigentenwissels, ook een stroom van privémoeilijkheden onder de muzikanten hadden een niet te onderkennen impact gehad op het verenigingswerk. Recent nog hadden ze zelfs samen een collega-muzikant naar zijn laatste rustplaats moeten begeleiden.
Het kan niet anders dan dat de dirigent zich de voorbije twee jaar af en toe de vraag heeft gesteld of ze zich geen sisyphusopdracht op de hals had gehaald. Maar ze bleef er de hele tijd voor honderd procent voor gaan en op 18 oktober werd in de concertzaal van de muziekacademie van Merksem haar niet aflatende inzet bekroond: Het orkest bevestigde zich en blijft ook voor de komende vier jaar in de afdeling “uitmuntendheid”.
Het voorlezen van het oordeel van de jury, nadat de deelnemende muziekverenigingen hun concert hadden gespeeld, was zo mogelijk nog zenuwslopender dan de uitvoering zelf. Gelukkig kwamen we als eerste aan de beurt. De emotionele ontlading was zo groot dat de resultaten van de andere verenigingen eerlijk gezegd volkomen aan mij voorbij gingen. Apetrots op de muzikanten die hun dirigente waren blijven steunen en na de zomervakantie zelfs minstens twee keer per week hadden gerepeteerd in de laatste rechte lijn naar de wedstrijd. Trots op de entourage die de hele tijd de vereniging had geschraagd en geen twijfels had toegelaten. Natuurlijk waren we samen trots als een pauw met twee staarten op onze dirigente, die bevestiging kreeg van een professionele jury dat ze de vereniging op de juiste manier onder haar hoede had genomen.
Ik had persoonlijk het voorrecht om samen met de voorzitter en de dirigente uitgenodigd te worden op een onderhoud met de jury. Wij zijn niet naar dat onderhoud gewandeld, nee, we zweefden er naar toe. Als kiekens zonder kop, geloof het of niet, we zijn er zelfs in geslaagd om eerst nog de verkeerde kant op te lopen. Ik wed dat de jury zelden zo’n stralend gelukkige afvaardiging het lokaal heeft weten binnenwaaien. We hebben ze net niet tegen onze vest getrokken en op de wangen gekust.

Van op het podium had de jury vooraf gewaarschuwd dat het een zware, lange, vermoeiende dag was geweest en dat ze per vereniging slechts minimaal tijd wilden uittrekken voor de nabespreking. We hielden dus rekening met een droge uitleg, straight to the point, maar dat bleek goed mee te vallen. Misschien was het onder invloed van onze eigen positieve uitstraling, maar de jury leek wel een verzameling ‘vind ik leuk’-duimpjes. Complimentjes voor de dirigente, complimentjes voor het orkest en als toetje “dat er nog groeimarge opzit met zoveel jonge muzikanten”. Nog wat tips en goeie raad en na een kwartiertje wandelden we ook daar weer op een roze wolkje naar buiten.
Al snel liepen de felicitaties binnen langs alle sociale media, waaronder die van de ex-dirigenten Bernd Van Echelpoel en Willem Van Hout.
 

Archief > Muziekwedstrijd 2015


Muziekvereniging De Heidebloem

Secretariaat:
Steenovenstraat 59
2910 ESSEN-WILDERT
Tel: 03/667 49 96

Zoeken

U kan ook rechtstreeks zoeken naar een bepaald onderwerp. Vul hieronder uw zoekopdracht in: