Menu


The Bargoed Male Voice Choir

Tussendoortje ?
Vergeet het, zeg niet zomaar “tussendoortje” tegen al wat tussendoor uit de lucht komt vallen.
Als ons de gelegenheid wordt geboden om samen met een Brits koor te concerteren in Nieuwmoer, dan zouden we goed gek zijn indien we die kans aan onze neus voorbij lieten gaan. Ja toch ? Zeker als dat concert zou plaats kunnen vinden, uitgerekend in de “Vlaamse Week van de Amateurkunsten”.

Even voorstellen aan “the Bargoed Male Voice Choir”
Het koor dat contact met ons zocht, “The Bargoed Male Voice Choir”, is afkomstig uit Wales, de autonome natie ten westen in het Verenigd Koninkrijk. Wij kennen Wales hier vooral door de ingewikkelde taal die men er spreekt en die de wereld verbaast met o.a. de allerlangste en voor ons onuitspreekbare plaatsnaam, nl. “Llanfairpwllgwyngyllgogerychwyrndrobwllllantysiliog-ogogoch” (nee hoor, dit is geen grap. Het dorpje heeft zelfs een stationnetje waarop trots dit naambord pronkt).
Wales telt onder zijn inwoners evenwel ook entertainers die de wereld aan hun voeten hebben liggen. Tom Jones bijvoorbeeld is één van de uithangborden van het land.
Maar er wordt ook al eens op een andere manier een keel opgezet. Zo zijn mannenkoren een traditie in Wales. Ieder jaar wordt in het sportstadion van Cardiff (de hoofdstad van Wales) een mannenzangfeest gehouden. Dit noemt men “The World Choir”. Meer dan tienduizend mannenstemmen worden er begeleid door een groot symfonisch orkest. De apotheose van dit concert is telkens de uitvoering van “Ouverture 1812” (gecomponeerd door Tsjaikowsky over de strijd die Napoleon voerde aan het front in Moskou). Deze uitvoering wordt vergezeld van vuurwerk en kanonschoten.
Een van die mannenkoren is dus “Male Voice Choir” uit Bargoed. Het koor liet al van zich horen in Amerika en Australië, maar uiteraard staat ook Europa wel ‘s op het lijstje met bestemmingen. En zo belandden de eilandbewoners op 3 mei j.l. in Nieuwmoer.

Geen concertzaal
Van meet af aan was het de bedoeling dat deze vereniging samen met De Heidebloem het podium zou delen. Dat betekent : ongeveer 75 muzikanten tegelijk op de scène.
Nieuwmoer beschikt helaas, net zoals de rest van onze gemeente overigens, niet over een concertzaal waarin dergelijk uitgebreid orkest kan plaatsnemen. Gelukkig is er op zo’n moment, onze pastoor, Bruno Vos, en zijn kerkmeesters, die voor reddende engelen spelen en ons de kerk ter beschikking stellen.

3 mei : Internationaal Kerkconcert
In het welkomstwoord benadrukt onze voorzitter, Alida Arnouts, waar het op onze muziekavonden precies om draait : “Muziek is hèt middel bij uitstek om mensen dichter bij elkaar te brengen, om mensen letterlijk met elkaar in harmonie te brengen.”

Voorprogramma
Het voorprogramma, het “Kinder- en jongerenkoor Nieuwmoer” zorgt meteen voor een primeur. Het is de allereerste keer dat ze zich voorstellen met hun gloednieuwe naam : Canna Cantat (waarbij “canna” (riet) uiteraard verwijst naar ons natuurgebied De Maatjes). Deze toekomst van zingend Nieuwmoer brengt een programma onder de leiding van kanunnik Jan Schrooten, de ere-kapelmeester van de kathedraal van Antwerpen. Canna Cantat nam vorig jaar nog deel aan het Internationaal Congres van Pueri Cantores in het Zuid-Franse Lyon. Momenteel is het koor in volle voorbereiding voor een koorfestival dat zal gehouden worden in Lecco in Italië. Hun deelname aan onze concertavond is tegelijkertijd een voorbereiding op hun muzikale trip naar Amsterdam. Je kan wel stellen dat ze grensoverschrijdend werken.

Generale repetitie
Negentig minuten vooraleer Canna Cantat de muzikale happening op gang trekt, neemt onze muziekvereniging samen met de Welshmen vast plaats op het podium voor een laatste repetitie. Het slotwerk moet namelijk een gezamenlijke uitvoering worden van beide verenigingen. Tegelijkertijd wil het koor, begrijpelijk, ook even de klankkleur van de kerk uitproberen.
Tijdens die soundcheck moet ik eventjes slikken. Ik ben, hoe zal ik me voorzichtig uitdrukken, licht teleurgesteld in wat ik te horen krijg. Maar gôh, wat een metamorfose ondergaat dit mannenkoor nauwelijks een uur later !
Zoals rupsen vlinders worden, zo zijn deze nonchalante bon-vivants plots veranderd in dertig gedistingeerde gentlemen. Heren met een stem. Nee, heren met een STEM. Fragiel waar het breekbaar hoort te zijn en als graniet waar de klankkast klinken moet. Schitterend, boeiend en afwisselend. Dirigent Lionel Hughes plukt met zwier de klanken uit zijn zangers. In grote stijl voor de pauze (o.a. het “Slavenkoor” van Verdi en “The Rose” van Bette Middler passeren de revue) en met veel shwung (en oog voor detail : zelfs jasje en dasje worden omgewisseld) na de pauze, met o.a. de “Parelvissers” van Bizet, “Plaisir d’Amour” van Martini, een grappig “Steiner Cuckoo” en de gospel “Down by the Riverside”. Wie geen kippenvel krijgt van deze vocalisten gaat in ieder geval voor de bijl bij het horen van hun vingervlugge jeugdige begeleider. Gezeten achter de piano tovert hij de noten met bezieling uit het instrument. Alsof hij dit vanavond nog één keer mag doen en daarna nooit meer. Prachtig.

Wij waren er ook hoor
Ik wil het hier nu niet over ons hebben, maar wij, van de Heidebloem, tronen natuurlijk óók op dat podium. Wij zorgen voor een bloemlezing uit ons eigen repertoire, telkens de stembanden aan enige rust toe zijn.

apotheose
De kers op de taart wordt per definitie natuurlijk voor het slot bewaard. Vanaf het weerklinken van de eerste noten voel ik dat het goed zit : “The Battle Hymn of the Republic” zorgt, zoals het moet, voor de climax. Nog tijdens de slotnoot veert het volledige publiek recht en geeft de uitvoerders een staande ovatie. Was ’t licht uitgevallen, je had ons zeker nòg zien glimmen.
Het publiek krijgt blijkbaar zin in wat lichaamsbeweging, want als de dirigenten komen groeten en Willem Van Hout het kinder- en jeugdkoor sommeert om recht te staan om hun deel van het applaus mee in ontvangst te nemen, springt gelijk de hele kerk opnieuw recht voor een tweede staande ovatie. Jawadde.

Ambiance !
Nog terwijl de mensen de kerk uitschuifelen, stropen enkele bereidwillige muzikanten de mouwen op, goochelen wat met stoelen en podiumonderdelen en veranderen de “concertzaal” in een wip terug in een kerk. Als we even later het verenigingslokaal naderen horen we al van op afstand hoe het Britse koor met meerstemmige drankliederen de sfeer een flinke ruk in de goeie richting geven. Een tip : wil je leven in de brouwerij, haal dan “The Bargoed Male Voice Choir” in huis. Succes verzekerd.

 

Archief > The Bargoed Male Voice Choir


Muziekvereniging De Heidebloem

Secretariaat:
Steenovenstraat 59
2910 ESSEN-WILDERT
Tel: 03/667 49 96

Zoeken

U kan ook rechtstreeks zoeken naar een bepaald onderwerp. Vul hieronder uw zoekopdracht in: