Menu


Muziekwedstrijd 2002

Muziekwedstrijd Provincie Antwerpen 2002

Het jaar is nog jong als de hoofden bij elkaar worden gestoken en een knoop wordt doorgehakt : in 2002 zal De Heidebloem opnieuw deelnemen aan het muziekconcours, ingericht door de provincie Antwerpen.
Dirigent Willem Van Hout gaat op zoek naar passende muziek en die wordt netjes voorgelegd aan de wedstrijdjury. De wedstrijddagen, zo vermeldt de infobrochure van de provincie, zullen gespreid verlopen over de maanden oktober en november. Met een bèètje geluk zal er na de maatjesfeesten nog dik twee maanden gerepeteerd kunnen worden voor wij aan de beurt komen.
Niet dus. In mei valt de brief met de beslissing van de provinciale cultuurdienst in de bus : de Heidebloem mag aantreden op de allereerste dag, namelijk op 6 oktober.
Bestuur en dirigent diepen de agenda’s op en komen tot dezelfde conclusie : de zomervakantie zal dit jaar aan onze neus voorbij gaan. Meer zelfs, de intensiteit van de repetities moet in juli en augustus sterk worden opgevoerd.

Om de voorbereidingen te kunnen evalueren worden vanaf eind augustus enkele “proefconcerten” gepland. De eerste keer dat een nieuw programma voor publiek wordt gespeeld, is het normaal dat er wat te braaf, te voorzichtig wordt gespeeld. Het is verstandig om zo’n programma, dat op een muziekwedstrijd maar één keer kan worden uitgevoerd (het gaat absoluut om een momentopname), vooraf al voor publiek wordt uitgeprobeerd. Het eerste van die “testconcerten” wordt ingelast op maandag 26 augustus, plaats van afspraak : Nispen. Dirigent Van Hout toont zich na afloop tevreden. De opbouw zit op schema.

De maatjesfeesten zorgen even voor een kort intermezzo, maar daarna lekker uitrusten is er dit jaar niet bij. Onmiddellijk wordt opnieuw aan de slag gegaan om de voorbereidingen tot een goed einde te brengen. Kortom, het aftellen begint.

Nog 25 dagen
Het is de eerste woensdag na de maatjesfeesten, 11 september. Op de sectierepetities wordt vandaag vooral de concentratie opnieuw aangescherpt, want de fanfarefeesten plakken nog een ietsepietsie aan de ribben.
Op 15 september volgt een algemene repetitie. Tijdens die repetitie worden er opnames gemaakt van de wedstrijdwerken. Dat geeft dirigent Van Hout de mogelijkheid om thuis in zijn luie zetel na te denken over wat links en rechts nog kan worden bijgespijkerd.
Nog 18 dagen
Dat merken we meteen op de eerstvolgende sectierepetities van 18 september. Ook op de algemene repetitie op zondag 22 september wordt er duchtig aan de werken gesleuteld.
Diezelfde zondag volgt ’s avonds een tweede proefconcert. Ditmaal in zaal De Kroon te Brecht. Na afloop concludeert Willem Van Hout dat de werken gekend zijn, maar dat er nog verder getimmerd moet worden aan de details.
Met de lessen die de dirigent uit het concert in Brecht heeft getrokken wordt hier en daar nog wat verfijnd tijdens de sectierepetities van 25 september.
Nog 8 dagen
Ons laatste proefballonnetje laten we zaterdagavond 28 september op in Achtmaal. Onze Nederlandse vrienden van St.Martinus zijn de uitverkorenen (of gewillige slachtoffers) die horen hoe wij in het “Gemeenschapshuis” aftasten in hoeverre wij inmiddels zijn klaargestoomd. Het blijkt een bijzonder lastige zaal om in te spelen (droge klank, moeilijk om samen te musiceren), maar dat is misschien wel precies wat we nodig hebben, zo kort voor de wedstrijd.
Daags erna, op de repetitie, blijkt iedereen in ieder geval scherp en attent. Voor het eerst krijg ik het goeie gevoel dat de klank begint te ‘leven’.
Nog 4 dagen
De sectierepetities liggen achter ons. Woensdag 2 oktober wordt er met het volledige orkest nog een laatste keer à fond gegaan. Voor de tweede keer worden de werken op band opgenomen.

Nog 1 dag
De spanning stijgt. Als er nog gelachen wordt is het toch wat aan de groene kant. De dirigent blijft onverstoorbaar. Voorzitter Alida Arnouts is aanwezig om de muzikanten een hart onder de riem te steken. Pfffff, ik begin ’s nachts al bìjna de concourswerken hardop te dròmen.

Oef : zondag 6 oktober
Om zes uur ben ik al wakker. Het wordt half zeven, kwart voor zeven, vijf voor zeven, zeven uur, één na zeven … De tijd lijkt steeds trager te gaan. Het duurt ééuwen vooraleer het middag is.
Kwart na twaalf moet worden verzameld aan het lokaal, maar iets na twaalven lopen we elkaar al voor de voeten met het slagwerk dat in de richting van de autobus wordt gezeuld. De buschauffeur deelt laconiek mee dat hij de zaal kent waar wij moeten spelen, maar dat hij daar met de bus niet kan geraken. Dàt had hij nou net niet moeten zeggen.
In Ekeren toegekomen blijkt dat nogal mee te vallen. Er moet zelfs minder ver gesjouwd worden dan bij het laden.
Terwijl wij inspelen en stemmen gaan de voorzitter en ondervoorzitter naar de loting (hier wordt de volgorde bepaald waarin de verschillende deelnemende verenigingen vandaag zullen concerteren). Ook de jury wordt er voorgesteld : Jan Van der Roost , Jan Hadermann , Luc Versavel en Eddy Avonds.

Om 14uur komt het bericht dat wij als tweede aan de beurt zullen zijn. De dirigent verwacht ons daarom om 14u30 terug in het inspeellokaal. Snel gaan we op onderzoek uit naar de concertzaal. Kwestie van een beetje te acclimatiseren. De zaal bevalt ons wel. Wat straks het resultaat zal worden, daarover tasten we nog in het duister. Eén op vier van onze muzikanten heeft nooit deelgenomen aan dergelijke muziekwedstrijd. Dat is alvast een factor die kan tellen bij de eindafrekening. Bovendien is het ook voor de ervaren rotten al vier jaar geleden en in de wandelgangen wordt gefluisterd dat de normen steeds strenger worden.

Kwart voor drie. Een afgevaardigde van de organisatie komt ons ophalen voor de “passencontrole”. In maart dit jaar is onze ledenlijst ingestuurd naar de provincie. Aan de hand hiervan worden wij in alfabetische volgorde afgeroepen om ons te melden met onze identiteitskaart. Al onze muzikanten arriveren zonder problemen in het wachtzaaltje naast het podium. Wij horen hoe onze voorgangers hun programma afwerken.
Zijn het de zenuwen, is de thermostaat van de verwarming hier ook al kapot of zet concentratie zich om in transpiratie ? Hoe dan ook, als ik hier nog lang moet wachten kunnen ze me opdweilen.

15u15. Hèhè, het podium is van ons.
Raar. We spelen een programma van dertig minuten, maar het lijkt alsof het na drie minuten al achter de rug is, terwijl de rest van de dag een hap uit mijn leven was.

Na afloop komen enkele muzikanten mij vragen wat de verwachtingen van het bestuur zijn. Ik vertel hen dat wij tevreden zijn dat wij beslagen ten ijs zijn kunnen komen. Ook de dirigent heeft vooraf al aangegeven dat het programma, ondanks de korte voorbereidingstijd, erin zit. Dat danken wij, o.a. aan een voorbeeldige inzet van de muzikanten. Het concert zonet verliep naar wens en ik ben er persoonlijk van overtuigd dat De Heidebloem op dit moment niet beter kan dan wat vandaag werd gepresteerd. Dus : hoe de jury straks ook oordeelt, wij hebben sowieso onze voldoening al kunnen halen uit de medewerking die we van onze leden hebben gekregen. Zakken wij naar tweede afdeling ? Niemand die daar scheef voor bekeken wordt. Blijven we met de hakken over de sloot in eerste ? Nog beter, want dan trekken we meer subsidies, maar ik leg uit dat de jury daar niet zit om cadeautjes uit te delen.

Kwart voor vijf : de uitslag. Mijn hart en maag vechten om ter meest om aandacht. Met de hele vereniging hebben we plaats genomen op de achterste rijen in de zaal.
Jan Van der Roost neemt het woord. Na een inleiding die voor ons, onrustige zielen, vééél te lang duurt komt het ”moment suprème”. Meteen blijkt dat de jury inderdaad geen familie van sinterklaas is. De openers van daarstraks, fanfare “Wampegalm“ uit Arendonk, moeten ontgoocheld met 65 procent genoegen nemen in tweede afdeling.
Voor hij aan het resultaat van De Heidebloem toekomt, gaat Van der Roost nòg eens uitweiden over van alles wat ons op dat moment gestolen kan worden (tanden knarsen en nagels worden afgekloven tot en met het eerste vingerkootje).
En dan eindelijk, ein-de-lijk, volgt het verdict : Muziekvereniging De Heidebloem uit Kalmthout (Nieuwmòèr, Mijnheer Van der Roost, NIEUWMOER !) : eerste afdeling (ik krijg het warm en koud tegelijk) … met 87 procent. ZEVENENTACHTIG PROCENT !!!!!!!!!! Er volgt een explosie van emoties op de achterste rijen, wat een ontlading ! Er worden kreten van ongeloof geslaakt, handen geschud en fijngeknepen, er wordt gezoend, omhelsd, geknuffeld, traantjes weggepinkt, neuzen luidruchtig gesnoten, ….
Terwijl dirigent, voorzitter en secretaris zich naar het onderhoud met de jury spoeden, proberen de muzikanten in het cafetaria te vatten wat hen is overkomen. Nee, dromen zijn niet altijd bedrog.

Op de proclamatie wordt royaal het wierookvat bovengehaald :
Willem Van Hout wordt gefeliciteerd met een perfecte keuze van de muziekwerken. De jury is unaniem : ze prijst de dirigent dat de muziek gewoon op het lijf van zijn muzikanten is geschreven.
Ook over de muzikanten klinkt het eensluidend : dit orkest is nu rijp voor uitmuntendheid.
Er vallen uitsluitend complimenten te rapen. We gaan die hier niet allemaal neerschrijven, want dan wordt het zelfs een beetje gênant. Echt waar.
Valt er dan helemaal niets negatiefs te noteren ? Natuurlijk wel, maar, en dat is opnieuw het eenparige besluit van de juryleden : “wat we konden opschrijven zijn slechts details, een life-uitvoering zal nooit perfect zijn.”

Dit zijn alle trotse kampioentjes die aan dit mooie moment hebben meegewerkt, in alfabetische volgorde :
Sonja Antonissen, Achiel Arnouts, Jan Arnouts, Stefan Arnouts,  Thuur Bierkens, Jacques Bleyenbergh, Piet Broos, Christel Buyens, Ingrid Celen, Armand De Backer, Gert De Bakker, Linda De Bakker, Joris Deckers, Myriam De Winter, Liesbeth Elst, Gust Gommeren, An Herrijgers, Tine Herrijgers, Achiel Kuystermans, Erna Kuystermans, Marcel Kuystermans, Jozef Marijnissen, Mieke Marijnissen, Mieke Matthyssen, Myrrhis Michiels, Evy Milbou, Kim Mous, Peter Peeters, Koen Smets, Jos Tilborghs, Tinneke Van Beeck, Magda Van den Berg, Erwin Van der Kloot, Annelies Van Gastel, Martine Van Gastel, Pierre Van Gastel, Marcel Van Gool, Chantal Van Hout, Katrien Van Loon, Lisa Van Loon, Kris Van Meel, Carmen Van Oers, Cynthia Van Oers, Frederik Van Oers, Gino Van Oers, Katelijne Van Oers, Lutgart Van Oevelen en Eric Veraart.

Hoe wij ons nu voelen ? wat dacht U ? Persoonlijk zweef ik op enige afstand boven de grond, maar tekenend is de slotzin waarmee onze penningmeester een e-mail bericht afsluit, enkele dagen na de wedstrijd : “Nog vele groeten vanuit de wolken.”
 

Archief > Muziekwedstrijd 2002


Muziekvereniging De Heidebloem

Secretariaat:
Steenovenstraat 59
2910 ESSEN-WILDERT
Tel: 03/667 49 96

Zoeken

U kan ook rechtstreeks zoeken naar een bepaald onderwerp. Vul hieronder uw zoekopdracht in: